Doğa İçin Çal 3

Yine çok güzel bir çalışma olmuş. Emeği geçen herkese teşekkürler!

Doğa İçin Çal 2

Doğa İçin Çal

Geç haber olduğum bir proje. Ayrıntılı bilgi için buradan buyrun.

Kurban

Bugün Göztepe tarafında otobüs durağına doğru yürürken, açık alanda masaları olan bir kafeteryanın önünde ağaca bağlanmış bir köpeği çaresiz bir biçimde gelip geçenlere bakarken gördüm. Kendimi o ağaca bağlı hissettim onu görünce. Sahibi muhtemelen gezdirmek için çıkarmıştı. Ve yine muhtemelen biraz oturup bir şeyler içmek için kafeteryaya oturmuştu. Ama o garip köpekcik ağaca bağlı, dilediğince gezen, yürüyen insanları ve dahi diğer hayvanları görüyordu. Üzüldüm.
Az önce haberlere bakarken de En kanlı festival haberini gördüm. İnsanlığımdan utandım.
Bu vahşeti yapanlara LANET OLSUN!

insan
Toplum hâlinde bir kültür çevresinde yaşayan, düşünme ve konuşma yeteneği olan, evreni bütün olarak kavrayabilen, bulguları sonucunda değiştirebilen ve biçimlendirebilen canlı.
Güncel Türkçe Sözlük

Düşünme ve konuşma yetileri olan bilinçli, toplumsal canlı.
BSTS / Toplumbilim Terimleri 1975

kurban
Doğaüstü güçleri, yüce varlıkları ve tanrıları hoşnut etmek, onlarla barışık olmak, onlara teşekkür etmek ve onlardan isteklerde bulunmak için kesilen hayvan, sunulan yiyecek, içecek.
BSTS / Budunbilim Terimleri Sözlüğü 1973

Dinsel bir inancın sonucu olarak, kendine özgü törenlerle şu ya da bu biçimde, doğaüstü güçlere sunulan kan ya da canlı yaratık, bk. kansal kurban.
BSTS / Halkbilim Terimleri Sözlüğü 1978

Kadifekale

Yazın bir süre (ayağımı burkana kadar) üç arkadaş koşuyorduk sabahları. Bu arada uzun zamandır görüşemediğimizden birlikte dışarı çıkmanın hesaplarını yapıyorduk bir yandan da. Derken başımızı kaldırdığımızda Kadifekale'yi gördük ve hemen o gün gitmeye karar verdik. Hepimiz İzmirliyiz ya birimiz de gitmemişiz yirmi küsur yıldır Kadifekale'ye. Nasıl gidilir, nasıl bir yerdir diye araştırıken netten, şehir efsaneleri çıkıyor karşımıza: Sakın tek başınıza gitmeyin, can güvenliğiniz olmaz, değerli eşyalarınızı kaybetmeye hazır olun, vs. vs. Sanırsınız düşman topraklara gideceğiz. Konak'tan 33 numaralı Konak-Kadifekale otobüsüne binip gideceğiz. 10-12 dakikada bir kalkıyor otobüs, aslında belediyenin son harikası midibüsler. Sıcakta beklemek bize çok uzun geldi, hareket memuruna da "yarım saattir 33 bekliyorum" dedim, hemen bir otobüse, gerçek otobüs bu sefer, tabela değiştirtti. Biz de mutlu mesut bindik otobüse. yaklaşık 15 dakika sonra Kadifekale Karakolu'nda indik otobüsten. Semt meydanından 5 dakika kadar yokuş tırmanıp kalenin kapısına vardık.

 

Kale Yolundan Şehre Bakış

Müthiş bir manzara bizi karşıladı. Bu kadar güzel olacağını tahmin etmezdim. Körfezin hakim noktası olarak buraya yerleşim yeri kurmak akıllıca. Surlara çıktığımızda bunu daha iyi anladık.

 

Kalenin içinden bir görünüm

 

Sarnıç

Örneğin, üstteki sarnıç Yeşildere'deki su kemerine bağlı. Surlardan İzmir'in dört bir yanı önünüze seriliyor: Evka 4, Yeşildere, Hipodrom, Balçova, Karşıyaka.

  

Agora'ya bakış 

Kadifekale ya da Pagos, Büyük İskender tarafından kurulan bir yerleşim. Rivayete göre İskender bir falcıya gider. Falcı İskender'e "Bundan sonra burada, Pagos'tan Meles boyunca olan yerde, insanlar üç dört kat daha mutlu ve refah için yaşayacaklar."* dedikten sonra, Smyrna kentinin yeniden inşası çalışmalarında Kadifekale kurulur. Bu bilgileri girişte okuduktan ve kaleyi gezdikten sonra, kalenin içerisinde bulunan bahçede, koca koca ağaçların gölgesinde dinlendik ve uzun süre sohbet ettik şehrin gürültüsünden uzakta. Türk kahvesi içtik ki açıkçası nam yapmış pahalı kahve evlerindenkinden çok daha lezzetliydi kahvemiz. Çay bahçesi yazın düğün salonu olarak da kullanılıyormuş. Şehirin karmaşasından kaçmak ve kafanızı dinlemek için çok uygun bir yere Kadifekale. Hem çok yakın bir mesafede, hem de şehirden uzakta. Son olarak yazının en başında söylediğim şehir efsanelerine itibar etmeyin. Çok sıcakkanlı ve yardımsever insanlar Kadifekale sakinleri.

  

Mini Hilton

Kadifekale hakkından daha fazla bilgi için bu sayfaya, şu sayfaya ya da İngilizce Wikipedia sayfasına, benim çektiğim fotoğraflar için Flickr sayfama, daha fazla fotoğraf için şu sayfaya, belediye otobüsünün saatleri için Eshot'un sayfasına bakabilirsiniz.

Kızılderili Atasözü

Son ırmak kuruduğunda, son ağaç yok olduğunda, son balık öldüğünde; beyaz adam paranın yenmeyen birşey olduğunu anlayacak.

Sigara

Dün sabah durakta otobüs beklerken, ben yaşlarda bir bey geldi yanımda durdu. Hani rüzgar çok şiddetliydi ve durağın içine girmek iyi bir çözümdü buna karşı. Aramızda yarım metre mesafe var yok. Tamam iyi, hoş buraya kadar. Derken cebinden bir sigara çıkarıp yaktı. Gayet rahat. Belki de tek rahatsız olan bendim. Bilmiyorum. Neyse bir iki nefes çekti, sonra artık nasıl baktıysam-çok kötü baktım galiba, üzüldüm düşününce- sigarayı attı yere.
Sigarayı söndürdüğüne mi sevineyim, yoksa yere attığı için mi üzüleyim bilemedim. Neyse efendim aldı beni bir düşünce: Acaba sigara değil de ben otobüs/dolmuş beklerken durakta açsam bir bira içmeye başlasam insanlar de düşünür, nasıl tepki verir acaba?
İçkiden de sigaradan da hoşlanan ve hoşlanmayan insanların varlığı muhakkak iken niçin sigara kanıksanmış, kimse tepki vermiyor buna anlamış değilim. İnsanlar rahatlıkla dumanı başkalarının üzerine gidecek şekilde sigara içebiliyor. Bu konuda 'acaba birilerini rahatsız ediyor muyum' diye düşündüklerini de sanmıyorum çoğunun.
Durakta içki içme meselesinde ben aşırı bir tepki göreceğime, hakarete uğrayacağıma düşünüyorum. Akıl veren, yaptığın ayıp diyen, terbiyesiz adam diyen çıkacaktır zannımca.
Ya sizce?

Şu animasyonu da yeri gelmişken izlemenizi öneririm.

Fotoğraf buradan.

22. Yılında Çernobil Faciası

Bugün Çernobil felaketi 22. yıldönümü. İnsanlık tarihinin en kötü olaylarından biri olan Çernobil felaketi, bundan tam 22 yıl önce 26 Nisan 1986 yılında meydana geldi. Bununla ilgili daha önce Chernobyl Legacy - Çernobil Mirası yazımda bir slayt gösterisi adresi vermiştim.
Bugün ona ek olarak biraz da bilgi içerikli bir adresi vereyim. Anti-Nükleer Cephe'nin arşiv sayfasında Çernobil hakkında bir dosya hazırlanmış. Ayrıca şu sayfada olayın 20. yılında Alman WDR televizyonunda yayınlanan bir program için hazırlanması sırasında olay Çernobil ve çevresinde çekilmiş fotoğraflardan oluşan bir derleme var. Son olarak da 2007 yılında çekilmiş bir filmle bu bahsi şimdilik kapayalım.
Bir daha böyle bir felaketin yaşanmaması dileğiyle...

Fotoğraf burada(ydı).

İnce İnce Bir Kar Yağar*

Bunu da gördük efendim. İzmir'de kağ yağıyor inceden!
Sabah uyandığımda inceden yağışı gördüm perdeleri açarken. Tutması konusunda ümitli değildim fakat. Bizim evin çevresinde gördüğüm kadarıyla da tutmadı. Belki daha da yükseklerde kar tutmuştur. Şunu diyebilirim ki, kış kendini gösterdi.

(*) Çok sevdiğim bir Mahzuni Şerif türküsü. Sözler için buraya tıklayın.
Fotoğraf kaynağı burasıdır.

Otobüsün Adaleti!

Hani milletimizin yaygın inanışı vardır ya: 'Allaha havale ettim' diye. Başka bir deyişle şunu da söyleyebiliriz ki, bu dünyada yapılanların hesabı, bu dünyada olmadıysa öteki dünyada sorulur. Fakat bazı şeylerin karşılığı hemen geliyor. Uzun zaman beklemeye gerek yok. Tıpkı anlatacağım olay gibi.
Efendim, bu sabah İçişleri Bakanlığı'nın güzide kuruluşu Emniyet Teşkilatı'nın ilçemizdeki (Karşıyaka) müdürlüğündeki bir işimi hallettikten sonra, evime dönmek üzere otobüs durağına gittim ve beklemeye koyuldum. Birkaç dakika sonra ise belli ki karşıdaki büfede kentkartını doldurtup durağa yönelen bir hanım dikkatimi çekti. Elinde de muhtemelen biraz önce yaptığı dolum işleminin makbuzu vardı. Sevgili Ned Dorsey'in şu yazısında belirttiğine benzer bir olay cereyan etti 50 yaşlarındaki şık giyimli hanımefendiyle.
Hanımefendi elindeki makbuzu iyice ezip büktükten sonra hooop yere atıverdi. Bende de durağa gelmeden önce dünyanın vergisini emniyet müdürlüğü kanalıyla hazineye yatırdığımdan şalterler attı. Yanına gidip, attığı ufacık kağıt parçasını iki adım arkadaki çöp kutusuna atmasını rica ettim. Kendisi gibi birine böyle çevreyi kirletmenin yakışmadığını, durakta bekleyen herkesin bu şekilde çevreyi kirletse İzmir'in yaşanacak bir kent olmayacağını da ekledim.
Kendisi uyarıma teşekkür edip isteğimi reddettiği. Beklediğim üzere. Ben de ısrar ettiğimi bildirdim. Aradan iki dakika geçmemişti ki ben bu konuda ne yapabileceğimi düşünürken, yaklaşık 15 kişinin de aynı otobüsü beklediğini farkettim. Fakat o, başka bir otobüse binip uzaklaştı. Gözlerimi ondan ayırmamamın da etkisi olduğu tartışılır tabi. Ben de o gidince eğilip o kağıt parçasını alıp çöpe attım. Birinci perde burada bitti.
Hikayenin can alıcı noktasına gelelim efendim. Beklediğim otobüs geldi. Otobüs yaklaşık 14 kişi kadar otobüse bindikten sonra hareket etti. Bindiğimden dört-beş durak sonra o hanımefendiyi içinde bulunduğum otobüse binmek üzere el kaldırdığını gördüm. Ama işte olan oldu ve şoför sanki olayı biliyormuşçasına durmayıp yola devam etti. Garip duygular içindeydim.
Yaşam.
Garip.
Dengesiz.
Acı.
Dahası...

...yaşanılası!

Fotoğrafın kaynağı burasıdır.

Eski Tip Radyatörünüzün Marifetleri

Küresel ısınma gibi büyük bir sorunumuzun olduğu yaşlı Dünya'mızda, bu sorunla başa çıkabilmek için Kyoto Protokolü gibi büyük uluslararası kampanyalar/organizasyonlar düzenlendiği gibi, her geçen gün ufak, basit, kullanışlı ve yaratıcı çözümler de üretiliyor. Bunun son örneği olarak bir yazıda karşılaştığım çözüm yolundan bahsetmek istiyorum. Yazının izini sürerken vardığım son nokta ise burası.

Çözüm, eski tip döküm radyatörlerin üstüne tam oturan bir seramik tabaktan ibaret. Bu sayede zaten ısısını dış ortama veren radyotörden bir kısım ısının da seramik tabağa aktararak kahvemizi, soğumuş olan kekimizi ısıtmaya/sıcak tutmaya yardımcı oluyor. Üzerinde kestane de pişirelebilir mi acaba? Denemek gerek.
Bir de yorumlardan da anlaşabileceği üzere, radyatörün üstünü kapatmanın hava sirkülasyonuna etkisi olacağı da açık. Deneylerle yakıt tüketimi ve oda ısıtmasına olan etkileri belirlenmeli.
Tasarım Byung-seok You'nun.

Kaynaklar:
http://www.coolgreengadgets.com/2007/12/11/the-natural-wave-ceramic-plate/
http://www.yankodesign.com/index.php/2007/11/12/radiators-have-other-uses-too/

Fotoğraf:
http://www.yankodesign.com/images/design_news/2007/11/12/radiator_heater.jpg

Ekolojik İz

Bugün yeni bir internet sitesiyle karşılaştım. Bahsettiğim siteye buradan ya da buradan ulaşabilirsiniz. Temel mantık, teste katılanların yaşam standartlarınından yola çıkarak yeryüzünün anlık nüfusun gereksinimlerini karşılayabilme gücünü öğrenmek. Örnek olarak şöyle denebilir ki, sizin haftada kaç kilometre yol yaptığınızı; pek tabi ki çeşitli araçlarla, hayvansal gıdaları kullanım sıklığınız, evinizin şehir, kasaba ya da köyde olması, müstakil ya da apartman dairesi olması, ev halkının sayısı gibi bilgilerle bağlantlı bir oran hesaplanıyor. Bu oran dünya ortalamasıyla karşılaştırılarak bir sonuç elde ediliyor. Herkes sizin gibi yaşasaydı örneğin Dünya gibi iki tane gezegene ihtiyacımız olurdu gibi.
Gayet yararlı bulduğum bu siteyi herkesin gezmesi, bu teste katılmasını dilerim.
Bu test Redefining Progress ve Earthday Network tarafından destekleniyor.
Daha fazla bilgi için Wikipedia'nın Ecological footprint maddesine göz atabilirsiniz.
Ayrıca bu teste benzer nitelikte çocuklara yönelik Footprint Quiz for Kids; ofis yaşamına yönelik Office Footprint Quiz ve ülkeler bazında olan Footprints of Nations gibi türevleri de mevcut.