Az önce müzik dinlerken öyle huzurlu hissettim ki! Arkama yaslanıp gözlerimi kapadım. Kendimi müziğe bıraktığım bu anların sonsuza dek sürmesini istedim. Uzunca bir süredir bu derece iyi hissetmemiştim.
Hayat dediğimiz-ve aslında anlamını sonsuz kere abartıp öylece kabul ettiğimiz- şeye öylesine kaptırmışız ki kendimizi, anlardan oluşan bir bütün için o anlardaki kocaman güzellikleri yok sayıyoruz çoğu zaman.
En son ne zaman tanımadığınız birine gülümsediniz?
En son ne zaman bir çocuğun gözlerinin içindeki gülüşü gördünüz?
En son ne zaman bir yere yetişme telaşında olmadan, elleriniz cebinizde ıslık çalarak yürüdünüz?
En son ne zaman yüksek sesle şarkı söylediniz?
En son ne zaman bir banka oturup öylece çevrenizi izlediniz?
En son ne zaman hiç tanımadığınız biriyle derin bir sohbete başladınız?
İşte ilk aklıma gelenler. Unutmamak, hep hatırlamak için yazdım.
Son Eklenenler
30 Aralık 2014
14 Ekim 2014
Yolda
“Yol zamanın bir fonksiyonu değildir. / Hız yolun zamana bölünmüş halidir. / İvme ve sürtünme katsayısı bizi ilgilendirmez. / Yolda olmak bir hıza sahip olmayı gerektirir, / Aksi durum yolda durmaktır. / Durmak sıkıcıdır. / Yolda durmak yolda olmak anlamına gelmez, / Yolda durmak yolda durmak anlamına gelir. / Yolun bittiği yerde durulmaz / Ya önce durulur ya durulmaz. / Bazen yolun kenarından renksiz duru sular akar. / O sularda balık da vardır. / Yolun yardığı tepelerin biri yeşil toprak biri bej olabilir, / Su aktığı yerin rengine bürünmez, / Ama sana öyle gelebilir, / Ayrıca yol bitmez, / O labirentin duvarıdır.” – Kaan Çaydamlı, “Başyazı” [1]
"Hep yürüyen biri olmak istenmez, yürümek sürekli izlenimdir, duraklamak ve düsünceyi beklemektir yolun varlık kanıtı." [2]
"Şark oturup beklemenin yeridir. Biraz sabırla her şey ayağınıza gelir." [3]
[2] Metinler, Nilgün Marmara
[3] Huzur, Ahmet Hamdi Tanpınar
19 Kasım 2013
Yeni Bir Merhaba (mı acaba) !
Yıl oldu, buralarda yokum. Gittim, geldim.
Fiilen buradayım, düşünceler daha yollarda.
Anlamadım.
Fiilen buradayım, düşünceler daha yollarda.
Anlamadım.
09 Aralık 2012
17 Eylül 2012
05 Eylül 2012
Gülümse
Hayat herkesi yorar. Ben de yoruldum. Hiç yılmam sanırdım. Bir süreliğine çekilip köşeme, dinledim kendimi. Yaşadıklarımın, hatalarımın, isteklerimin dökümünü yaptım. Zararda çıktım. Düşündüm ki kâr diye nitelediklerimiz zaten kendini kolay farkettirmeyen şeyler. Aramaya koyuldum. Anka kuşunu arar gibi aradım durdum. Yol hep uzun ve karışık. Yolda karşılaştıklarımın dertlerine ortak oldum. Gülümsemeleri bana yetti. Hem değil midir ki o gülümseme getirir bize mutluluğu. Mutluluğu aradım. Mutsuzluktan kaçtım. Kaçarken düşünmedim hedefi. Aynı buraya yazıyor gibi koştum, koştum koştum. Koşan başka birine rastladım. Beraber koştuk. Koşarken eğlendik, durduk, dinlendik. Birbirimize gülümsedik. Bir daha görüşemedik. Hep o gülümseme kaldı aklımda. Aramaya koyuldum. Yol hep uzun ve karışık. Yolda karşılaştıklarımın dertlerine ortak oldum. Gülümsemeleri bana yetti.
Kayıtlar
